Το φωτογραφικό υλικό που σας παρουσιάζουμε παρακάτω είναι  το αποτέλεσμα μια δουλειάς που ξεκίνησε με μεράκι και αγάπη για όλους τους Παλαιοκαβαλιώτες. Είναι ένα μικρό δείγμα σεβασμού σε όσους δεν είναι πλέον κοντά μας, αλλά και η εκτίμηση για όσα έκαναν για το χωριό μας, σε εποχές  δύσκολες και σε χρόνους που στιγμάτισε η προσφυγιά, ο πόλεμος, ο εμφύλιος και η φτώχεια. Ήταν όμως άνθρωποι αγωνιστές, που κατάφεραν να επιβιώσουν και να σταθούν όρθιοι, μα πάνω απ' όλα ήταν ''άνθρωποι'', γιατί τους διέκρινε η τιμιότητα, η ειλικρίνεια, η εργατικότητα και ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο.

 

 Ο παπά Στέλιος - κατά κόσμο Στυλιανός Βαφείδης - και η πρεσβυτέρα. Ο παπά Στέλιος καταγόταν από το Γάνο της Ανατολικής Θράκης, ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα, άνθρωπος ιδιαίτερα μορφωμένος και άριστος γνώστης της Βυζαντινής μουσικής. Ήταν αυτός που παρακίνησε πολλούς πρόσφυγες από το Γάνο και τη Χώρα της Αν.Θράκης να έρθουν στη Παλαιά Καβάλα και να εγκατασταθούν μόνιμα. Είναι άξιο αναφοράς ότι έφεραν μαζί τους εικόνες και ιερά σκεύη από την εκκλησία της Παναγίας της Λαοδηγήτριας, τα οποία βρίσκονται πλέον στην εκκλησία του χωριού.

 

 Αριστερά, οικογενειακή φωτογραφία προσφύγων που καταγόταν από την Χώρα της Ανατολικής Θράκης, είναι χαρακτηριστική η Θρακιώτικη ενδυμασία του ανδρόγυνου. Δεξιά, αναμνηστική φωτογραφία του 1918 από το Άνω Νεοχώριο Πανόρμου. Έλληνες που συμμετείχαν πιθανώς σε αντάρτικα σώματα,προκειμένου να αποφύγουν τα ''τάγματα εργασίας'' ή να προστατεύσουν τα χωριά τους από τους τσέτες. Τέσσερα χρόνια αργότερα θα αφήσουν τα πατρογονικά εδάφη, σε αναζήτηση μια νέας γης. Οι πρόσφυγες έφτασαν στη Καβάλα τον Οκτώβριο του 1922, στη Παλαιά Καβάλα εγκαταστάθηκαν το 1923. Οι περισσότεροι καταγόταν από τα Γανοχώρια της Ανατολικής Θράκης, υπήρχαν όμως και πρόσφυγες από την Αρτάκη, τη Μπάλια, την Πάντερμο, τη Σμύρνη και άλλα μέρη της  Μ.Ασίας.

 

 Αριστερά, άνδρες και νέοι από τη Παλαιά Καβάλα που εργάζονται στη διάνοιξη του δρόμου Ζυγού-Παλαιάς Καβάλας. Δεξιά, κάτοικοι του χωριού σε εργασίες που γίνονταν στα αλώνια. 

 

 Αναμνηστική φωτογραφία Παλαιοκαβαλιωτών στο καφενέ του ''Παρμακέα". Καλή παρέα με ούζο, μεζέ και μια ''πλάκα'' με ρεμπέτικα να παίζει στο γραμμόφωνο. Πίσω φαίνεται ο γέρο-Πλάτανος ο οποίος σώζεται έως σήμερα, αριστερά διακρίνεται πολύ λίγο, το ρέμα που διαπερνούσε το χωριό.

 

 

Αριστερά, φωτογραφία από τη δεκαετία του '50. Ο δάσκαλος Έλληνας, με τους μαθητές του στα σκαλοπάτια του παλαιού σχολείου. Δεξιά, παρόμοια φωτογραφία από τη δεκαετία του '60 στο καινούργιο σχολείο. Διακρίνεται ο παπά-Δημήτρης με μαθητές που κρατούν φυλλάδια του Ερυθρού Σταυρού.

 

 

 Φωτογραφίες νεαρών κοριτσιών του χωριού. Αριστερά διακρίνεται η βρύση στη ''μάνα του νερού'', η οποία δυστυχώς δεν σώζεται σήμερα. Δεξιά, ανάμεσα στα κορίτσια, ο τότε γραμματέας του χωριού, κ. Απόστολος.  Πίσω φαίνεται η εκκλησία και τμήμα από το καλντερίμι της πλατείας.

 

 

 


 

 
  

< Προηγούμενο